Jullie zijn van harte welkom op mijn BLOGSPOT

blogfotoHier bij WP verschijnen slechts kopietjes.

Geplaatst in Rammelaars | Een reactie plaatsen

Trots op Marissa

Woensdagmiddag waren we in Tilburg bij Ronald en Marissa. Ze had een schitterende tekening gemaakt van een Ninja Turtle. Ene Raph. Geen idee wie dat is, maar blijkbaar is het een van haar helden. Het was geen kleurplaat. Nee. Ze had hem nagetekend. Knap hoor.

Ik vroeg haar ook of ze al een beetje kon lezen en meteen haalde ze een boekje uit haar kamer om mij iets voor te lezen. Wauw. Ik was helemaal onder de indruk van haar prestatie. Ze kan echt lezen! Net zeven jaar. Zo’n verschil met een paar maanden geleden. Wat gaat dat ongelooflijk snel.
Hier zit een trotse oma.

Geplaatst in kleindochter, lezen, Marissa, trots | 1 reactie

Help, mijn tuin is ontploft

Dankzij de meiregen, lentezegen is de tuin ontploft. Niet te filmen hoe alles in één klap is uitgerold, vertienvoudigd en veranderd in een lichtgroene jungle. Zo vreemd dat ik na zestig jaar op deze aardkloot nog steeds verbijsterd naar deze metamorfose kan kijken. Het went gelukkig nooit.
Ik verklaar april en mei de liefde. Definitief. Hoe mooi de andere maanden ook kunnen zijn, niets kan me zo verrassen als deze periode. Ik ben zo blij dat ik zou willen dansen en zingen en (bijna) iedereen kussen. Nou, jeetje, gekker moet het niet worden.
Geplaatst in blij, lente, tuin | 2 reacties

Natuurkracht

Wat zal je verbijsterd staan kijken
Wanneer er zo’n boom staat te prijken
De ANWB
Kan hier ook niets mee
De schade zal nog moeten blijken
Geplaatst in limerick, zing-zo | 13 reacties

Zwijmelen op zaterdag 129



Een hit uit 1967. Wie kent ze nog?
Wij krijgen vanmiddag weer kijkers.
Fijn weekend allemaal.

Geplaatst in zwijmelen op zaterdag | 16 reacties

Logies

Soms komen herinneringen boven die je niet zomaar in een categorie kunt plaatsen. Toch zijn ze het vermelden waard. Zo zaten wij laatst te kletsen over de relatie grootouders – kleinkinderen. Er was zo’n grappige parallel. In de jaren zestig woonde mijn moeders moeder tijdelijk bij ons in. Wij hadden geen logeerkamer en oma sliep dus bij mij op de kamer. Zo nu en dan stopte ze mij een zakcentje toe als dank voor het delen van mijn stekkie. Ik was toen een tiener en elk dubbeltje was goud waard. Ze fluisterde dan ‘s avonds dat ik het niet verder mocht vertellen, het was ons geheimpje.

Dertig jaar later logeerde mijn vader regelmatig bij ons. De jongste twee knullen
woonden nog thuis en moesten dan op één kamer slapen, zodat er een ruimte vrijkwam voor opa. Hij stopte ze dan wat geld toe en als ik het toevallig merkte, mocht ik er niets van zeggen. Dat was hun persoonlijke regeling en daar had ik niets mee te maken.

Ik ben benieuwd of wij dit soort dingen ook nog eens gaan meemaken. Zal ik vast een centje apart leggen? Of misschien wel twintig euro?

Geplaatst in geschiedenis, herinneringen, jaren 60, jaren 90, kleinkind, oma, opa | 14 reacties

Dit aten wij 40 jaar geleden

Wedden dat jullie het niet meer weten?
De foto is genomen in mijn slaapkamer.
Mijn aanstaande was naar boven gekomen om mij te bewonderen.
Daarna werd de plaat “daar komt de bruid” op de pick-up gelegd.
Vervolgens schreed ik de trap af en de woonkamer binnen.
Diezelfde middag werkte Frans van der Voort zich in het zweet
om de foto’s klaar te hebben voor het diner.
Iemand heeft ze als een speer op de menukaarten geplakt.
‘t Een en ander werd genuttigd in Hoornwijck.
Geplaatst in diner, huwelijk, jaren 70, trouwdag | 27 reacties

Negenendertig jaar en driehonderdvierenzestig dagen geleden

Weet u nog wat u op zondag 27 april 1975 deed? Waarschijnlijk niet. Maar ik wel!
Morgen ga je trouwen, spookte het door mijn hoofd, heb ik alles wel goed geregeld?
Gisteren de leiding over de winkel overgedragen aan mijn leermeester oom Siem Straathof. Daar dus geen zorgen over. Toch nog even naar mijn kamer om mijn gehuurde jacquet te controleren. Oké, dat was aangepast. Vandaag de dag moeten we er niet meer aan denken, maar toen gingen we trouwen in stijl. Dat gold ook voor de naaste familieleden.
Overmorgen gaan we op huwelijksreis. Ik had Mar alleen laten weten dat we gingen vliegen. Waarnaartoe? Naar een plek met heerlijke temperaturen, dus zomerse kleding meenemen. Verder had ze geen flauw idee. Ook de mensen van het reisbureau, Erik de Zwart en zijn vrouw, wisten gelukkig hun mond te houden. Mijn koffer, inclusief reispapieren, stond klaar.
Echt niets vergeten? Even alles nagaan. Morgenochtend Mar ophalen, familie aanwezig in Zoetermeer, dan per auto naar de koetsjes, trouwen in het stadhuis, vervolgens in de kerk met aansluitend een receptie en diner in Hoornwijck, waar ik ook een kamer had geboekt voor de nacht. Ja, alles was geregeld.
‘s Middags kwamen mijn vrienden en familie nog langs en kon ik alle beslommeringen even vergeten. ‘s Avonds ging iedereen op tijd naar bed. Morgen een drukke dag.
Eenmaal op mijn slaapkamer besefte ik dat dit mijn laatste avond in mijn ouderlijk huis zou zijn. Ik ben toen naar hun slaapkamer gegaan en heb aangeklopt. Ja, dat was een emotioneel moment.
Mede dankzij een aantal pilsjes kon ik daarna de slaap goed vatten met als laatste gedachte: Morgen ga je trouwen!

Geplaatst in afscheid, emotie, gastblog, huwelijk, huwelijksreis, man, nerveus | 16 reacties