Een gazonnetje

De schrijfveer van vandaag vertolkt perfect de heimelijke wens van manlief. Hij zou het liefst een prachtig strak gazon hebben waarin geen enkel paardenbloempje of klavertje zich waagt en waar de mollen en woelmuizen met een grote boog omheen lopen. Helaas hebben we een gigantisch knollenveld waarop zelfs een hordeloper zijn enkels verzwikt.

Zelf vind ik het niet zo’n groot probleem. Die kleurige bloemetjes staan best gezellig. Het lopen gaat inderdaad een tikje lastiger en je moet goed opletten waar je stapt. In het donker waag ik me niet aan de oversteek.

Ach, er moet iets te dromen blijven, nietwaar.

Lekker of vies

Met je handen langs de spijlen van het hek. Kijk maar eens hoeveel kinderen dat onwillekeurig doen wanneer ze langs een traliewerk lopen. Die ribbelige trilling die dan door je arm gaat, voelt best lekker. Ze malen er niet om hoe vies hun handen worden. Deed jij dat vroeger ook?
Sommige ouders zullen daar voor waarschuwen. Zeker wanneer ze zelf overdreven bang zijn voor viezigheid en bacteriƫn. Ik ken mensen die deuren met hun elleboog openen, zich voortdurend bewust van de smerigheid die daar aan kleeft. Ik ben blij dat ik daar geen last van heb. Lijkt me heel vervelend.